GOMDORI :: หมีน้อยแห่งกรุงโซล

เมื่อความผิดหวังมาเยือน...

ฉันเองก็...พ่ายแพ้ให้แก่ความผิดหวังด้วยความที่เมื่อเราต้องการแล้วไม่ได้ดั่งใจแต่นี่แหละ

เขาจึงเรียกสิ่งนี้ว่าชีวิต อะไรๆก็เกิดขึ้นกับมันได้เสมอ ความสุข  ความเศร้าความผิดหวัง

เสียใจ ดีใจ ทุกอย่างมันเป็นสิ่งสมมุติ ฉันคิดว่ามันเป็นอย่างนั้นนะ

แม้กระทั่งสิ่งที่ฉันทำอยู่ทุกวันนี้ทุกอย่างมันสมมุติขึ้นทั้งนั้นแหละ

แต่ถึงอย่างไรเสียฉันก็จะพยายามทำตัวเองให้ดีที่สุด

และแม้จะต้องเจ็บปวดกับความผิดหวังอีกสักกีี่ร้อยครั้ง

แต่ฉันก็จะเรียนรู้จากสิ่งที่มนุษย์กล้วกันมากมาย มนุษย์เองก็กลัวไม่กี่อย่างหรอก

นั่นก็คือความจริง และการพลัดพลาก ใครเล่าจะไม่กลัว

มันน่ากลัวเสียจนมนุษย์วาดภาพมันไว้และไม่อยากพบเจอกับมันเพราะทุกครั้งที่มีโอกาสขอพรจะมีอยู่หลักๆเท่านั้นที่มนุษย์

ส่วนใหญ่จะขอ ขอให้มีอายุยืน ขอให้ร่ำรวย และอีกสารพัด

ความตายสิ่งที่มนุษย์ต่างกลัวนักหนา เพราะหากตายหมายถึงต้องพลัดพลากจากทุกสิ่ง

ที่ตนมีอยู่ซึ่งมันก็คือสิ่งสมมุติ ช่วยตอบคำถามฉันหน่อยเถอะว่าคุณเคยตายหรือเปล่า

หากไม่เคยทำไมต้องกลัวกันนัก ฉันเองเคยคิดจะฆ่าตัวตาย

มันไม่ใช่พฤติกรรมที่ดีนักหรอกฉันเองก็รู้

ตอนนั้นแปลกมากที่ความรู้สึกกลัวความตายไม่มีอยู่ในสมองกลวงๆเลยสักนิด

แต่คิดขึั้้นมาได้เสียก่อน และฉันสัญญากับตัวเองว่าจะใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้อย่างงดงาม

และความคิดบ้าๆนั่นไม่เคยเกิดขึ้นกับฉันอีกเลยเพราะฉันไม่หวังอะไร

หากคุณอ่านข้อความนี้แล้วคุณเองอาจสงสัยว่าฉันต้องการพูดเรื่องอะไรกันแน่

เปล่าหรอกฉันไม่ได้ต้องการเปลี่ยนแปลงความคิดคุณเลย

แค่ฉันอยากให้คุณลองปล่อยวางทุกสิ่งทุกอย่างสักพัก

และถามตัวเองว่าคุณได้ทำในสิ่งที่คุณต้องการหรือยังหากยังแล้วเมื่อไหร่

อย่าบอกว่าพรุ่งนี้เพราะคุณอาจไม่มีวันพรุ่งนี้

ฉันขอเป็นกำลังใจให้กับทุกสิ่งที่คุณอยากทำที่เป็นสิ่งที่ดี

ตอนนี้ฉันเองก็กำลังสับสนและหมดกำลังใจฉันจึงอยากจะอยากฟังเรื่องราวที่คุณผิดหวังบ้าง

ช่วยเล่าให้ฉันฟังสักหน่อยจะได้ไหม ฉันจะได้รู้ว่า...

ไม่ได้มีแค่ฉันที่ผิดหวังอยู่เพียงคนเดียวในโลกที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอนใบนี้